Categories

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Ο πραγματικός νικητής των βρετανικών εκλογών


Όταν η Τερέζα Μέι προκήρυξε αιφνιδιαστικά την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, θεώρησε πως με την τακτική αυτή θα πραγματοποιούσε ένα χαλαρό περίπατο αποκτώντας την πολυπόθητη ισχυρή αυτοδυναμία. Οι δημοσκοπήσεις της έδιναν προβάδισμα μέχρι και 24% και με δεδομένη την επιστροφή των συντηρητικών ψηφοφόρων που στις προηγούμενες εκλογές είχαν στηρίξει το πιο δεξιό UKIP, όλα έδειχναν πως θα παρακολουθούσαμε μια ανιαρή και προβλέψιμη αναμέτρηση.

Ωστόσο, στην πορεία πήραν όλα διαφορετική τροπή. Η Μέι ναι μεν κέρδισε την εκλογική μάχη έναντι των Εργατικών αλλά έχασε το στοίχημα στο οποίο είχε ποντάρει εξ’ αρχής. Η ενισχυμένη πλειοψηφία στη Βουλή των Κοινοτήτων πήγε στράφι και τα όνειρά της για μια συμφωνία «σκληρού Brexit» αποκλειστικά από μέρους των Συντηρητικών διαλύθηκαν εν μια νυκτί. Οι Βρετανοί πολίτες έδειξαν με την ψήφο τους πως επιθυμούν μια πολιτική και κοινωνική αλλαγή, μακριά από την πάγια αντίληψη της λιτότητας, του νεοφιλελευθερισμού και του αυταρχισμού που προήγαγε η Μέι. Η λογική «νόμος και τάξη» για την πάταξη της τρομοκρατίας, η νοοτροπία «Big Brother» για τον έλεγχο των χρηστών στο Διαδίκτυο και η μονοδιάστατη ρητορική της περί ενός «καλύτερου Brexit» της στοίχισαν με άμεση συνέπεια οι ψηφοφόροι να στραφούν στην μετριοπαθή και ελπιδοφόρα εναλλακτική του Τζέρεμι Κόρμπιν.

Από την άλλη, ο ηγέτης των Εργατικών που πολεμήθηκε μέχρι και την τελευταία μέρα από το εσωτερικό του κόμματός του κυρίως από τον «κολλητό» του Μπους, Τόνι Μπλερ, ακολούθησε μια εύστοχη στρατηγική που τελικά απέδωσε καρπούς. Κρίνοντας το Brexit ως ένα αδιαμφισβήτητο φαινόμενο, δεν στάθηκε μονάχα στην αποδέσμευση της Βρετανίας από αυτό καθ’ αυτό αλλά πήγε ένα βήμα παραπέρα, προτείνοντας λύσεις εν αντιθέσει με τη Μέι που δεν πρότεινε κάτι χειροπιαστό και κοστολογημένο. Ακουμπώντας σε ένα καθαρά αριστερό σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα, ο Κόρμπιν πρότεινε εθνικοποίηση των σιδηροδρόμων, αύξηση δαπανών για το Εθνικό Σύστημα Υγείας, κατάργηση των διδάκτρων για την ανώτατη παιδεία, σκληρή φορολογία της άρχουσας τάξης και το κυριότερο, αναθεώρηση της εξωτερικής πολιτικής.

Πηγαίνοντας αντίθετα στο ρεύμα, δεν προσκόλλησε στο κλίμα της ισλαμοφοβίας που είχε κυριεύσει τους Βρετανούς μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις του Λονδίνου και έτσι, προωθώντας ένα πιο ώριμο και σοβαρό προφίλ, είχε ευρύτερη απήχηση κυρίως στους νέους που είχαν απαυδήσει από το πολιτικό σύστημα και έψαχναν κάτι διαφορετικό.

Οι βρετανικές εκλογές απέδειξαν δύο πράγματα. Πρώτον, η επίδειξη αλαζονείας και υποτίμησης του αντιπάλου μπορεί να μην είναι πάντα ο καλύτερος σύμβουλος για εκείνον που προπορεύεται και δεύτερον, ο πραγματικός νικητής δεν ήταν η Τερέζα Μέι αλλά ο Τζέρεμι Κόρμπιν που έδωσε μια άλλη διάσταση στο πως εκλαμβάνουν την πολιτική οι «εκ φύσεως» νεοφιλελεύθεροι και συντηρητικοί Βρετανοί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου