Categories

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Και επισήμως αποτυχημένος


Πόσες αποτυχίες μπορεί να αντέξει ένα πολιτικός διεθνούς επιπέδου ο οποίος μάλιστα αυτοπροσδιορίζεται ως ο «αδιάφθορος» και «αμόλυντος» δυτικοευρωπαίος που θέλει να βάλει σε τάξη τους «διεφθαρμένους» και «ανήθικους» Έλληνες; Πολλές μέχρι να συνειδητοποιήσει πως το παιχνίδι για εκείνον έχει πλέον τελειώσει, θα έλεγε κάποιος.

Στην περίπτωση όμως του Γερούν Ντάισελμπλουμ, η αποτυχία μπορεί να πάρει αρκετές μορφές, εκτός από αυτήν της ίδιας της αποτυχίας. Παραδείγματος χάρη, όταν δια στόματος Γιάνη Βαρουφάκη τον Γενάρη του 2015 γινόταν σαφές ότι η Ελλάδα δεν έχει στόχο να συνεργαστεί με την σαθρά δομημένη τρόικα αλλά με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, η αποτυχία μεταφραζόταν ως μια προειδοποίηση. Όταν από την άλλη, γινόταν γνωστό πως είναι κάτοχος πλαστού μεταπτυχιακού το οποίο ποτέ δεν απέκτησε, αυτό σήμαινε παράλειψη ή ένα αβίαστο λάθος. Αυτό που εμείς συνηθίζουμε να λέμε «συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες».

Στις ολλανδικές εκλογές της 15ης Μαρτίου, το Εργατικό Κόμμα του Λούτβικ Άσερ στο οποίο ανήκει και ο Γερούν Ντάισελμπλουμ υπέστη μια ταπεινωτική ήττα που δεν είχε προηγούμενο. Από το 24,8% των εκλογών του 2012 βυθίστηκε στο 5,7%, αποτελώντας τον μεγάλο χαμένο εκείνης της βραδιάς. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια αποτυχία. Μια ανεπανόρθωτη καταστροφή.

Ωστόσο, ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών σχολιάζοντας το αποτέλεσμα δήλωσε πως μπορεί να είναι πολύ απογοητευτικό για το κόμμα του αλλά η πλειοψηφία των ψηφοφόρων απέρριψε τους ακραίους λαϊκιστές. Εδώ, η αποτυχία θα λέγαμε πως παίρνει τη μορφή της σφαλιάρας. Ναι μεν υπέστη πανωλεθρία αλλά δεν τον νοιάζει και πολύ αφού το κακό αποφεύχθηκε. Επιπλέον, διαβεβαίωσε πως θα συνεχίσει να είναι επικεφαλής του Eurogroup παρά την έκβαση των εκλογών.

Η κίνηση αυτή μαρτυρεί πως έχουμε να κάνουμε με έναν πολιτικό καρεκλοκένταυρο, που χωρίς πολιτική νομιμοποίηση επιθυμεί να διαχειρίζεται με το «έτσι θέλω» τα οικονομικά προβλήματα των άλλων. Του φαίνεται απολύτως φυσιολογικό μια οδυνηρή ήττα να μην αρκεί για να αποχωρήσει από τη θεσμική του θέση.

Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ και το κόμμα του θυμίζουν λίγο από το δικό μας ΠΑΣΟΚ, το οποίο από το 40% έφτασε απότομα στο 6% και παρά την κοινωνική του απαξίωση, τολμά να μιλά ακόμα για το πολιτικό μέλλον της Ελλάδας και της Ευρώπης, σαν να μην υπάρχουν πολιτικές ή ποινικές ευθύνες.

Όλα αυτά συνηγορούν στο ότι ο Ντάισελμπλουμ είναι και με τη βούλα ένας αποτυχημένος πολιτικός, προσκολλημένος στην καρέκλα του. Επομένως, εφόσον εκείνος δε λέει να ξεκολλήσει από αυτήν, γιατί εμείς ως χώρα είμαστε υποχρεωμένοι να υπακούμε ακόμα στις υποδείξεις του; Ή καλύτερα: μέχρι πότε θα περιμένουμε για την επόμενή του αποτυχία;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου