Categories

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Πέντε χρόνια πραξικοπήματα: Ένα αέναο colpe di stato στη δημοκρατία


Από τον Νοέμβριο του 2011 μέχρι σήμερα, οι Ιταλοί βιώνουν στην πολιτική ζωή του τόπου τους ένα διαρκές φαινόμενο που στην γλώσσα τους μεταφράζεται ως “colpe di stato” ή “golpe”, δηλαδή πραξικόπημα.

Τα πραξικοπήματα αυτά δεν ήταν σε καμία περίπτωση στρατιωτικά ούτε είχαν την εκπροσώπησή τους από παρανοϊκούς δικτάτορες. Ήταν όμως ευθείες βολές κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος που πάρθηκαν με το μανδύα της δημοκρατίας και με πρόσχημα την αντιμετώπιση της πολιτικής αστάθειας.

Το πρώτο πραξικόπημα υλοποιήθηκε στις 16 Νοεμβρίου του 2011 με «ενορχηστρωτή» τον Πρόεδρο της Ιταλίας, Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, όταν στο τιμόνι της εξουσίας βρισκόταν για τρίτη φορά στην πολιτική του καριέρα, ο αμφιλεγόμενος Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ο «Καβαλιέρε», ο οποίος ήταν ένας εκλεγμένος από τον ιταλικό λαό πρωθυπουργός, ενοχλούσε απερίγραπτα την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ΕΚΤ και το Βερολίνο με την άρνησή του να δεχθεί μεταρρυθμίσεις και σκληρά μέτρα λιτότητας. Όπως ήταν αναμενόμενο, η αντίσταση του Ιταλού πρωθυπουργού στα τελεσίγραφα των Ευρωπαίων, ανάγκασε την γραφειοκρατική ελίτ των Βρυξελλών να ζητήσει πάση θυσία την κεφαλή του Μπερλουσκόνι επί πίνακι ώστε «να στρώσει το χαλί» σε μια νέα μη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, αυτή του τεχνοκράτη Μάριο Μόντι.

Ο Μάριο Μόντι φυσικά δεν ήταν ένα τυχαίο πρόσωπο. Υπήρξε σύμβουλος των πολυεθνικών Goldman Sachs και Coca-Cola, ηγετικό στέλεχος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ καθώς και Πρόεδρος της ακόμα πιο σκοτεινής Τριμερούς Επιτροπής του τραπεζίτη Ντέιβιντ Ροκφέλερ. Ήταν το καταλληλότερο πρόσωπο για την παγκόσμια ολιγαρχία προκειμένου να εφαρμόσει τα αντιλαϊκά μέτρα και γι’ αυτό ο Πρόεδρος Ναπολιτάνο του έδειξε έμπρακτα την εμπιστοσύνη του. Όπως το καταλληλότερο πρόσωπο στην περίπτωση της Ελλάδας λίγους μήνες αργότερα κατά τον τότε Πρόεδρο της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ήταν ο τεχνοκράτης Λουκάς Παπαδήμος, επίσης μέλος της Τριμερούς Επιτροπής.

Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει την στιγμή εκείνη της διακυβέρνησής του, όταν η υπουργός Εργασίας, Έλσα Μορνέρο, ανακοίνωνε τα νέα μέτρα για τις συντάξεις που περιελάμβαναν ελάχιστο όριο συνταξιοδότησης στα 66 χρόνια, ξεσπώντας σε λυγμούς, μη μπορώντας να πει τη λέξη «θυσία» την οποία μετά ολοκλήρωσε ο ίδιος.

Σε παλαιότερη συνέντευξή του το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς, ο Μάριο Μόντι είχε δηλώσει πως ο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο τον είχε καλέσει για να εξετάσει το σενάριο ανάληψης από τον ίδιο της πρωθυπουργίας. Ακόμη, ο Μόντι είχε ενημερώσει στο διάστημα αυτό και στελέχη που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην πολιτική ζωή της Ιταλίας, όπως τον πρώην πρωθυπουργό, Ρομάνο Πρόντι. Ο Πρόντι μάλιστα, φέρεται να του είχε διαμηνύσει ότι εάν τα spreads ξεπερνούσαν τις 300 μονάδες, θα τον καλούσαν να κυβερνήσει. Πράγματι, ενώ τα spreads βρίσκονταν μετά βίας στις 250 μονάδες, ξαφνικά δια χειρός ΕΚΤ εκτινάχθηκαν στις 500 και έτσι είχε έρθει πλέον η σειρά του.

Τον Φεβρουάριο του 2013, προκηρύχθηκαν εθνικές εκλογές και έτσι η αντισυνταγματική διακυβέρνηση Μόντι ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2013. Εξαιτίας ωστόσο του πολιτικού αδιεξόδου που δημιουργήθηκε από την αδυναμία τόσο του ηγέτη των Δημοκρατικών, Πιερλουίτζι Μπερσάνι, όσο και της Κεντροδεξιάς συμμαχίας με επικεφαλής τον Μπερλουσκόνι, να σχηματίσουν κυβέρνηση, νέος πρωθυπουργός της Ιταλίας διορίστηκε ξανά από τον Τζόρτζιο Ναπολιτάνο ο αντιπρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος, Ενρίκο Λέττα, σχηματίζοντας κυβέρνηση συνεργασίας Κεντροαριστεράς-Κέντρου-Κεντροδεξιάς.

Ο Λέττα έμεινε στην εξουσία μέχρι τον Φεβρουάριο του 2014, όταν ο νέος γ.γ. του Δημοκρατικού Κόμματος, Ματέο Ρέντσι, κατέθεσε πρόταση μομφής εις βάρος του κόμματος και πρότεινε σχηματισμό κυβέρνησης με τετραετή θητεία. Έτσι λοιπόν ο Ρέντσι, έλαβε το «χρίσμα» εκ νέου από τον Ναπολιτάνο και με τις ευλογίες του Ιταλικού Συνδέσμου Βιομηχάνων, της Confindustria, έγινε ο 56ος πρωθυπουργός της Ιταλίας και ο τρίτος μη εκλεγμένος από το λαό μετά τον Μόντι και τον Λέττα.

Πλέον, μετά το ηχηρό «Όχι» του ιταλικού λαού στο δημοψήφισμα για τη συνταγματική μεταρρύθμιση, ο Ματέο Ρέντσι αναμένεται να παραιτηθεί σύντομα ώστε ο νέος πρόεδρος της Ιταλίας, Σέρτζιο Ματαρέλλα, να ορίσει εκείνος το νέο υπηρεσιακό πρωθυπουργό που πιθανόν να είναι ο νυν υπουργός Οικονομικών, Πιερ Κάρλο Παντοάν. Ο Ρέντσι όμως δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να εξετάσει την επάνοδό του στην πολιτική και όλα τα σενάρια για πρόωρες κάλπες που θα στηθούν σε διάστημα ενός εξαμήνου, είναι ανοικτά.

Η Ιταλία απέδειξε όλα αυτά τα πέντε χρόνια πως δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις μπορούν να αντικαθίστανται αντισυνταγματικά από τα μεγάλα κεφάλια των Βρυξελλών. Όπως θα έλεγε και ο Πιερ Πάολο Παζολίνι στην “Corriere della sera” πριν 42 χρόνια: “Io so i nomi dei responsabili di quello che viene chiamato golpe”…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου