Categories

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

Αμερικανικές εκλογές: Η επιτομή της φράσης «το μη χείρον βέλτιστον»



Μια μόλις βδομάδα έμεινε πριν από την πιο κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση στην ιστορία των Η.Π.Α. Στην κούρσα της διαδοχής του απερχόμενου προέδρου Ομπάμα, μονομαχούν δύο υποψήφιοι πλανητάρχες: Χίλαρι Κλίντον και Ντόναλντ Τραμπ. Η πρώτη, εάν και εφόσον επικρατήσει, θα γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο δεύτερος, ίσως να αποτελέσει τον τελευταίο πρόεδρο στην μακρόχρονη ιστορία του έθνους.

Είναι ηλίου φαεινότερον πως αυτές οι εκλογές όσο υψίστης σημασίας και αν χαρακτηρίζονται για το μέλλον ολόκληρου του πλανήτη, άλλο τόσο υποβαθμισμένες καθίστανται εξαιτίας των δύο αυτών προσωπικοτήτων. Το πιο αξιοπερίεργο δε σε όλη αυτή την υπόθεση είναι πως μια χώρα 320 εκατομμυρίων περίπου κατοίκων κατάφερε να δημιουργήσει αυτό το δίλημμα-τραγέλαφο που της δίνει τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε μια διεφθαρμένη -από την κορφή ως τα νύχια- πολιτικό και σε έναν επικίνδυνο και παράφρονα μεγιστάνα. Προφανώς, ως λαός δεν είμαστε οι μόνοι που κατέχουμε στα πρωτεία ως προς την ανάδειξη αποτυχημένων πολιτικών και κυβερνήσεων.

Αυτές οι εκλογές θα μείνουν στην ιστορία ως οι εκλογές του «μη χείρον βέλτιστον». Οι περισσότεροι Αμερικανοί πολίτες αλλά και οι Έλληνες ομογενείς παραδέχονται πως θα ψηφίσουν τον «λιγότερο κακό» προκειμένου να μην επικρατήσει ο χείριστος. The lesser of the two evils όπως θα έλεγαν και οι παραδοσιακοί σύμμαχοί μας. Ο καθένας με τα δικά του κριτήρια. Πολλοί θα ψήφιζαν για πρόεδρο την Κλίντον, μόνο και μόνο για να μην μετατρέψει ο Τραμπ τις Η.Π.Α. σε μια χιτλερική χώρα και πολλοί είναι εκείνοι που θα ψήφιζαν Τραμπ, διότι η Κλίντον δεν έχει να αποδείξει κάτι θετικό στο πλούσιο βιογραφικό της. Αυτή η λογική ωστόσο αποδεικνύει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο πως το δικομματικό σύστημα των Η.Π.Α. δεν βρίσκεται απλά σε κρίση αλλά είναι καθ’ όλα χρεοκοπημένο. Μια ψήφος στο «λιγότερο κακό» δεν παύει να είναι μια κακή ψήφος.

Οι κυρίαρχες επιλογές λοιπόν είναι οι εξής. Από το στρατόπεδο των Δημοκρατικών, υπάρχει η Χίλαρι η οποία μόνο υποψήφιο των Ρεπουμπλικανών θα μπορούσε να θυμίζει. Όντας βαθύτατα συντηρητική, έχει υποστηρίξει στο παρελθόν άνευ λόγου και αιτίας εισβολές σε ξένες χώρες που πνίγηκαν στο αίμα όπως στο Ιράκ και τη Λιβύη, έχει εντείνει ως υπουργός Εξωτερικών τον εμφύλιο στη Συρία και ισοπεδώσει την Παλαιστίνη με την πολιτική της ενώ ως υποχείριο του χρηματοπιστωτικού συστήματος και μέλος πολιτικής δυναστείας, έχει δεχθεί χορηγίες εκατομμυρίων δολαρίων από τράπεζες και επιχειρήσεις-κολοσσούς της Wall Street, όπως είχε καταγγείλει και ο αντίπαλός της για το χρίσμα των Δημοκρατικών, Μπέρνι Σάντερς. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι Goldman Sachs, JP Morgan και Citibank την στηρίζουν απρόσκοπτα.

Από την άλλη, στο μέτωπο των Ρεπουμπλικανών, υπάρχει ο Ντόναλντ Τραμπ. Μια αλλόκοτη προσωπικότητα που αυτοπροσδιορίζεται ως δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, πολιτικός, συγγραφέας και τηλεοπτικός αστέρας. Οι απόψεις του για την μελλοντική εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. είναι εξίσου ακραίες και επικίνδυνες όσο οι βιασμοί του εις βάρος ανηλίκων. Εκμεταλλευόμενος την απογοήτευση των Αμερικανών από το πολιτικό σύστημα, αποτελεί το άκρον άωτον του λαϊκισμού, βρίζει χυδαία όποιον διαφωνεί μαζί του, στοχοποιεί διαρκώς τις γυναίκες, τους μαύρους, τους Μεξικανούς και τους μουσουλμάνους ενώ αρέσκεται στο να δημιουργεί εντυπώσεις χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του τις συνέπειες. Ο λόγος και οι θέσεις του είναι τόσο ρατσιστικές και εθνικιστικές που κάλλιστα θα μπορούσε να είναι μέλος της νεοναζιστικής Κου Κλουξ Κλαν.

Μέσα σε αυτό το θέατρο του παραλόγου, καλούνται οι πολίτες να ψηφίσουν ανάμεσα σε δύο ανίκανους πολιτικούς. Η Χίλαρι με βάση τις δημοσκοπήσεις έχει τον πρώτο λόγο για την κατάληψη της προεδρικού θώκου έναντι του Τραμπ και από ότι φαίνεται, οι προβλέψεις δεν θα πέσουν έξω. Αυτό ήθελε άλλωστε εξαρχής το σύνολο του πολιτικού, οικονομικού και μιντιακού κατεστημένου, ακόμα και όταν απέναντί της βρισκόταν ο πολέμιος αυτού του κατεστημένου, Σάντερς.

Όμως, οι ψηφοφόροι μπαίνουν στην παγίδα να ψηφίσουν αναγκαστικά κάποιον που δεν προτιμούν την στιγμή που θα μπορούσαν να επιλέξουν κάποιον λιγότερο δημοφιλή αλλά συνάμα έντιμο και ειλικρινή. Αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος τους το οποίο θα πληρώσει όλη η ανθρωπότητα.

Μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της 8ης Νοεμβρίου, οι Η.Π.Α. δεν θα γίνουν ούτε σοφότερες ούτε ειρηνόφιλες αλλά θα συνεχίσουν τους επεκτατικούς πολέμους για τους οποίους φημίζονται. Όπως έγραφε και ένα μιμίδιο που είχε γίνει viral στο Διαδίκτυο, στο ερώτημα «ποιος θα επιζούσε εάν ο Τραμπ και η Κλίντον βρίσκονταν μαζί σε ένα πλοίο στη μέση του ωκεανού και αυτό βυθιζόταν», η απάντηση είναι «η Αμερική».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου