Categories

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Βασίλης Λεβέντης: Από πολέμιος της διαπλοκής, υπέρμαχος των βαρόνων της ενημέρωσης και της ελίτ


Είναι αναμφισβήτητα ένας πολιτικός τον οποίον πολλοί λοιδόρησαν και λίγοι τον πίστεψαν. Η περίπτωση του Βασίλη Λεβέντη είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους μας. Η πολιτική του σταδιοδρομία έβριθε σαρκασμών, εκλογικών αποτυχιών και αρκετών προφητειών ενώ σημαδεύτηκε και από πολλά κακοπροαίρετα τηλέφωνα τηλεθεατών, κατάρες και πίτσες με έντονη γεύση γελοιοποίησης.

Πολλοί τον περιγράφουν ως σύγχρονο Δελαπατρίδη, λόγω της γραφικότητάς του. Η μάχη του με τη διαπλοκή κράτησε 23 χρόνια, μέχρι που ο ίδιος και το κόμμα του μπήκαν στη Βουλή. Από τότε, όλα άλλαξαν ριζικά καθώς έχει γίνει πλέον το «αγαπημένο παιδί» του μιντιακού κατεστημένου. Σε τακτική βάση, ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων βρίσκεται προσκεκλημένος σε όλους τους ιδιωτικούς σταθμούς για τους οποίους εξαπέλυε μύδρους, μόνο και μόνο για να αυξήσει τη δημοτικότητά του. Παρευρίσκεται επιπλέον και σε εκπομπές χωρίς πολιτικό περιεχόμενο προκειμένου να μονοπωλεί το ενδιαφέρον των καναλιών και της κοινής γνώμης ενώ δεν δίστασε να υπερασπιστεί ακόμα και τον ΣΚΑΪ, μέσα στην αίθουσα του Κοινοβουλίου.

Παλαιότερα δήλωνε πως αν ήταν κωλοτούμπας, θα έβγαινε σε όλα τα κανάλια. Επαληθεύτηκε πλήρως. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, ξέχασε δια παντός τις έριδές του με τους παλιούς πια ολιγάρχες και από εχθρός της διαπλοκής, έγινε σύμμαχος των βαρόνων της ενημέρωσης. Ωστόσο, οι κυβιστήσεις του δεν σταματούν εδώ.

Ο Βασίλης Λεβέντης, διαχρονικά απεχθανόταν οτιδήποτε είχε σχέση με ρουσφέτια, μίζες και νεποτισμό φανερώνοντας ένα τρόπον τινά «αντισυστημικό» πρόσωπο. Η αντισυμβατικότητά του όμως με τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος δεν αρκεί για να παρουσιάζεται ως «αντισυστημικός». Χρειάζεται και άλλες παραμέτρους και εκείνος δεν τις καλύπτει. Εξάλλου, το έχει δηλώσει και ο ίδιος σε τηλεοπτική του συνέντευξη ότι δεν πάει κόντρα στο ρεύμα. Γι’ αυτό και πρόσφατα στη ΔΕΘ, παρείχε την στήριξή του στην εξόρυξη Χρυσού στις Σκουριές που όλοι ξέρουμε ποια συμφέροντα κρύβονται πίσω από αυτήν.

Η ψήφος στο κόμμα του Βασίλη Λεβέντη δεν είχε σοβαρή αιτία, όπως ισχυρίζονταν πολλοί από τους ψηφοφόρους του, αλλά έγινε απλά για πλάκα. Η πολιτική παρόλ’ αυτά δεν είναι αστείο, ούτε ανέκδοτο ούτε γίνεται για «χαβαλέ». Όση απαξίωση κι αν έχει υποστεί, οφείλει να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και συνέπεια, διότι προφανώς κανένας από όσους τον ψήφισαν δεν θα ήθελε να κυβερνάται από τεχνοκράτες που το μόνο που λαμβάνουν υπ ‘όψιν είναι οι αριθμοί και όχι ο ανθρώπινος παράγοντας. Ούτε βέβαια να τον ακούει να εξυμνεί το «μεγαλείο» της Μέρκελ που με τη θέλησή της έσωσε την Ελλάδα!

Πριν καλά καλά σχηματιστεί η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, από τον Ιούνιο του 2011 ήθελε να συγκροτηθεί κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο. Μάλιστα, θεωρούσε πως μπορούσε ο τότε διορισμένος από την Ε.Ε. πρωθυπουργός να παράξει έργο αλλά τελούσε υπό την ομηρία κάποιων βαριδίων. Την ίδια άποψη είχε και για τον Αντώνη Σαμαρά. Μόνη λύση για τον πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων, την οποία διατυμπανίζει αδιαλείπτως όπου σταθεί και όπου βρεθεί, είναι η συγκρότηση οικουμενικής κυβέρνησης με την απαραίτητη συμμετοχή και της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, προτείνοντας ξανά για πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο αλλά και τον Γιάννη Στουρνάρα, προσωπικότητες που θα έπρεπε να έχουν λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη για τα οικονομικά εγκλήματα του παρελθόντος.


Ο εν δυνάμει συνεταίρος του Αλέξη Τσίπρα, ξεχνά επιλεκτικά όμως πως η οικογένεια Μητσοτάκη είναι συνώνυμο του νεποτισμού και ευθύνεται για την αποστασία του 1965 που οδήγησε στη Χούντα.

Στον απόηχο της έκβασης του δημοψηφίσματος του 2015, δεν δίστασε να καταφερθεί εναντίον όσων ψήφισαν ΟΧΙ και να χαρακτηρίσει το 61% του ελληνικού λαού ως «λιγούρηδες», «λυσσασμένα σκυλιά», «φασίστες» και «αποτυχημένους πολίτες της Αριστεράς».

Τέλος, το πρόγραμμα της Ένωσης Κεντρώων έχει ως σημαία τα περιβόητα 9 σημεία που στην ουσία αποτελούν ένα δικό του «μίνι» μνημόνιο. Τα σημεία αυτά όμως, μερικών εκ των οποίων έχουν κάποια λογική βάση όπως για παράδειγμα να μειωθούν οι μισθοί όλων των αιρετών από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι και τον τελευταίο δήμαρχο, δεν επαρκούν ώστε η Ελλάδα να ορθοποδήσει μέσα στη δίνη των τριών μνημονίων.

Ο Βασίλης Λεβέντης ήταν ένας πολιτικός που πριν κάποια χρόνια το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να ακουστούν οι θέσεις του για τις οποίες έδινε συνεχείς μάχες. Σήμερα, έχοντας αθετήσει πλήρως τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, μεταλλάχθηκε στην ιδανικότερη εφεδρεία του συστήματος για το «καλό» της Ελλάδας. Το «καλό» που επιδιώκουν όλα τα κόμματα του μνημονιακού τόξου το οποίο δεν είναι άλλο από την εκποίηση της χώρας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου