Categories

Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

Ζητείται ελπίς...


Εκλογές και κάλπες με καλοκαιρινή αλλά και φθινοπωρινή διάθεση. Πάμπολλα κόμματα που ζητούν την ψήφο του ελληνικού λαού, άλλα με στόχο να τον εξαπατήσουν ελέω υποκρισίας και άλλα με προοπτική να τον αναγεννήσουν μέσα από τις στάχτες του. Μνημόνια που υποθετικά «σκίζονται» αλλά εν τέλει προστίθενται και διαρκώς αυξάνονται με βάρβαρο τρόπο. Επίδοξοι σωτήρες και επαγγελματίες τυχοδιώκτες μέσα σε μια χώρα που καταρρέει ηθικά, ψυχικά, οικονομικά.

Η Ελλάδα, μετά την παραίτηση Τσίπρα και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, μπαίνει σε ένα νέο καθεστώς ακυβερνησίας και πολιτικής αβεβαιότητας. Λίγες βδομάδες μετά την αναστάτωση που προκλήθηκε σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού από το κλείσιμο των τραπεζών και τα capital control, ενώ υπήρχαν φόβοι για επιστροφή στη δραχμή, η κατάσταση ομαλοποιήθηκε με τις επιχειρήσεις να μπαίνουν σε μια κανονικότητα και το τραπεζικό σύστημα να ακολουθεί μια φυσιολογική πορεία χωρίς να διατρέχει κανέναν απολύτως κίνδυνο. Όμως, τώρα οι πολίτες θα κληθούν ξανά να «βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά» και να σηκώσουν εκείνοι το βάρος της διαμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού με την ψήφο τους, μια ψήφο που θα αποδειχθεί ιδιαίτερα κρίσιμη για τα επόμενα χρόνια καθότι πια τα ψέματα τελείωσαν και δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για δικαιολογίες. Οι πολίτες οι οποίοι έχουν δοκιμαστεί αδυσώπητα στα 5 χρόνια σκληρής λιτότητας που έφερε το… αναγκαίο καλό μνημόνιο, έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό λόγω της έλλειψης ζήτησης εργασίας και της εκτόξευσης της ανεργίας σε ιλιγγιώδη ποσοστά και ζουν σε συνθήκες μερικής ή πλήρους φτώχειας. Οι πολίτες αυτοί λοιπόν, εξουθενωμένοι, απογοητευμένοι, απελπισμένοι και αγανακτισμένοι καθώς η ελπίδα ήρθε αλλά στην πορεία μας αποχαιρέτησε, θα πάνε ξανά στις κάλπες έχοντας μπροστά τους δύο ξεκάθαρες επιλογές: ευρώ ή δραχμή, μνημόνιο ή αντιμνημόνιο όπως συνηθίζεται να λέγεται.

Το τι θα συμβεί κανείς δεν γνωρίζει. Ωστόσο τα ενδεχόμενα είναι και πάλι δύο: ή θα επιλέξουν το μη χείρον βέλτιστον χωρίς να προβάλλουν καμία αντίσταση στην κάθε μορφή προπαγάνδας και τρομολαγνείας που αναπαράγεται και ως βασικό και ανεπαρκές της επιχείρημα περιλαμβάνει μονάχα τον ίδιο το φόβο και την καταστροφή, συναινώντας εκούσια ή ακούσια με τα κόμματα του παρελθόντος, ή θα αναζητήσουν μια επιλογή με ρίσκο αλλά ταυτοχρόνως έντονα χρωματισμένη με την αξιοπρέπεια, την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία, μακριά από όσους τους ενέπαιξαν, τους πούλησαν και τους στέρησαν το δικαίωμά τους στη ζωή. Βέβαια, το υπάρχον πολιτικό προσωπικό δεν τους δίνει και την πλήρη δυνατότητα να επιλέξουν με ευκολία καθώς είναι τόσο σαθρό και τόσο εκμαυλισμένο που ο θυμωμένος ψηφοφόρος δεν έχει πλέον κάποιο αποκούμπι να πιαστεί με αποτέλεσμα να εξισώνει τους πάντες και τα πάντα.

Ποιος μπορεί να πείσει τον καθένα ότι η απελθούσα κυβέρνηση αν ξαναελεγεί θα δώσει μεγαλύτερες μάχες για να καταπολεμήσει τη διαπλοκή, τη φοροδιαφυγή, την ανεργία και θα βρει επιτέλους μια βιώσιμη λύση στο ζήτημα του χρέους; Ποιος μπορεί επίσης να αποσαφηνίσει ότι σε περίπτωση μιας αμιγώς λαϊκής και αντιμνημονιακής κυβέρνησης, ο δρόμος θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και η Ελλάδα θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας; Εάν συμβεί κάτι στραβό, εάν τα πράγματα δεν πάνε έτσι όπως έχουν προγραμματιστεί, τί θα γίνει μετά; Εμφύλιος σπαραγμός και πλήρης διάλυση του κράτους; Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο λαός θα πληρώσει το τίμημα.

Επομένως, στις επερχόμενες εκλογές έχουμε να αποφασίσουμε ανάμεσα σε μια αποδεδειγμένα καταστροφική πολιτική με λανθασμένη συνταγή που θα κρατάει μεν τον ασθενή στα πόδια του αλλά θα τον οδηγεί συνάμα σε αργό, σταθερό και βασανιστικό θάνατο και σε μια άλλου είδους εναλλακτική πρόταση, απαγορευμένη και άγνωστη είναι η αλήθεια γιατί έτσι προτιμά το τωρινό πολιτικό διαπλεκόμενο σύστημα, χωρίς μνημόνια υποτέλειας που καταρρακώνουν και φτωχοποιούν ένα ολόκληρο έθνος. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα εν ολίγοις. Για αυτό η ελπίδα και η αισιοδοξία είναι κατά κύριο λόγο χαμένες. Άλλωστε όπως είχε πει και ένας Ρώσος γνωμικογράφος, ο Αρόν Βιγκούσιν: «λόγω των περικοπών στις δαπάνες, το φως στην άκρη του τούνελ είναι σβηστό σήμερα»…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου